Anne Şiirleri

Beyaz. Süt. Köpük. Beyaz. Sabah. Önlük. Kırışık. Beyaz. Koku. Saç. Beyaz. İnci. Zaman. Eller. Beyaz. Sıcak. Ekmek. Beyaz. Sabır. Deniz. Sonsuz. Beyaz. Öpücük. Alın. Beyaz. Rüya. Dikiş. İğne. Beyaz. Işık. Sessiz.

Mutfakta bir sıcaklık var, Sabahın beşinde. Ben uyurken o kalkmış, Soba yakmış yeniden. Un kokuyor, Maya kokuyor. Ekmek pişiyor, Sabır pişiyor. Ellerinde çatlaklar var, Kıştan kalma. Her çatlak bir yıl, Her yıl bir ömür. Neyi düşündün anne, Diye sordum bir gün. Sustum dedi, Sustum işte. Sustuğu yerde nehirler var, Sel olup gelenler. Göç ettikleri topraklar, Unutulan komşular. Sofrayı kurdu, Ekmek ortada. Ben oturdum karşısına, Gözleri yaşardı birden. Ne oldu dedim, Toz kaçtı dedi. Toz değildi o, Biliyordum. Akşam oldu, Işık sarı. İğne battı bir ara, Kanadı parmağı.

Ellerini arıyorum, Arıyorum, Arıyorum. Sabah kahvaltısında Sıcacık ekmek kokusu Ve senin ellerin. Nerede şimdi o eller? Beni okşayan, Alnıma değen, Sırtımı sıvazlayan. Bugün yağmur yağıyor, Balkona çıktım. Orada bir anne portakalı Kurumuş toprakta. Sen sulardın onu, Ben seyrederdim. Şimdi ben sularım, Sensiz. Akşam oldu, Yemek pişirdim. Tuzunu eksik koydum galiba, Sen hiç eksik koymazdın. Sofraya iki tabak koydum, Biri senin için. Kaldırdım sonra, Ağlamamak için. Gece yarısı uyandım, Sessizlik çok gürültülü. Odana girdim, Kokun hâlâ duruyor. Yastığını kokladım. Bir an geri döndün sandım, Baktım, kimse yok. Ellerini arıyorum anne, Hâlâ arıyorum.

Bir sabah erkenden kalktım, Mutfak ışığı yanıyordu. Tencere kaynıyordu sessizce, Buhar cama vuruyordu. Annemin sırtını gördüm, Kambur olmuş yıllarla. Elinde kaşık, Karıştırıyordu. Oturdu sandalyeye, Ben de oturdum karşısına. Konuşmadık, Sadece çay içtik. Sıcaktı fincan, Yakıyordu ellerimi. O hâlâ karıştırıyordu, Boş bir tencereyi. Saçlarında bir tel ak, Düşmüştü kaşığa. Aldı çıkardı, Attı çöpe. Sonra baktı bana, Gözleri sulanmıştı. "Aç mısın?" dedi. "Evet" dedim, Oysa tok idim. Tabağa koydu yemeği, Ben yedim. Tadı eskisi gibi değildi, Daha güzeldi. Kalktı topladı, Musluğu açtı. Su sesi geldi uzun süre.

Sessizlik var bu gece, Annem uyuyor. Uyumuyor aslında, Anneler uyumaz. Gözleri kapalı, Kalbi açık. Annenin kalbi hiç kapanmaz. Ellerini gördüm, Eller yorgun. Yorgun eller İncitmemiş hiç. Ne beni, Ne kendini. Eller emek, Eller şefkat. Süt kokusu geldi, Nereden geldi? Ana kucağından, Ana bağrından. Orası sıcak, Orası huzur. Orası dünya. Sabır dedim, Sabır ne demek? Anne demek, Anne sabır demek. Gözlerinde sonsuz sevgi, Gözlerinde ben. Gözlerinde dünya, Gözlerinde umut. Baktım, Gördüm. Gördüm, Anladım. Anlamak sevmektir.