Eski Oda Kokusu

Sisli bir akşam vakti,

Pencereden içeri düştü hüzün.

Lamba titredi köşede,

Gölgeler uzadı duvarda,

Bir çocuk ağladı uzakta.

Ellerin hatırına geldim,

O yorgun eller, o sıcak eller.

Ekmek kokan mutfaklar,

Süt kaynayan tencereler,

Sabahın solgun ışığı.

Kış geceleri uzunmuş,

Anlattın bana masalları.

Uyku, uykunun kapıları,

Yarının büyülü bahçeleri,

Senin sesinle açıldı.

Şimdi oturuyorum karanlıkta,

Dinliyorum eski şarkıları.

Keman sesi geliyor uzaklardan,

Bir martı vuruyor kanadını denize,

Deniz getiriyor anıları.

Sabırlıydın, sessizdin,

Gökyüzü gibi kucaklayandın.

Gözlerinde yıldızlar vardı,

Bakışların yumuşaktı,

Öptüğün yerler ılık.

Zaman bir yalan söyledi,

Saçların ağardı gizlice.

Belki bir sonbahar yaprak gibi,

Belki bir martı tüyü gibi,

Düştün benim dünyama.

Toprağın kokusu değil bu,

Başka bir toprak kokusu.

Ellerin unutulmuyor,

Öpülesi o yorgun eller,

Sonsuz şefkat, sonsuz anne.