Annemin Sesi

Gecenin en karanlık yerinden bir ışık süzüldü gözlerime,

Kimden geliyordu bu ışık?

Kim yollamıştı bu nuru?

Düşündüm, düşündüm,

Anlamadım bir türlü.

Belki bir melekti,

Belki bir rüyaydı.

Işık büyüdü, büyüdü,

Gölgeler geriledi.

Karanlık çekildi köşelere,

Işık doldurdu her yeri.

Neydi bu ışık?

Neden gelmişti?

Kime gelmişti?

Yürüdüm ışığın peşinden,

Yürüdüm, yürüdüm.

Sokakları geçtim,

Köprüleri aştım.

Işık uzaktı,

Hâlâ uzaktı.

Gözlerimi kırptım,

Anlamadım.

Birden durdum,

Anladım:

Bu ışık içimden geliyordu.

Bu ışık benim ışığımdı.

Gözlerimi kapadım,

Dinledim.

Işık yükseldi.

Sonra sessizlik.

O sessizlikte

Bir şey vardı.

Açtım gözlerimi,

Güneş doğuyordu.

Işık gitmişti.

Ve o ışık,

Annemin elleriydi;

Sonsuz ve sessiz.