Sarıdan Öte

Bir sabah erkenden kalktım,

Mutfak ışığı yanıyordu.

Tencere kaynıyordu sessizce,

Buhar cama vuruyordu.

Annemin sırtını gördüm,

Kambur olmuş yıllarla.

Elinde kaşık,

Karıştırıyordu.

Oturdu sandalyeye,

Ben de oturdum karşısına.

Konuşmadık,

Sadece çay içtik.

Sıcaktı fincan,

Yakıyordu ellerimi.

O hâlâ karıştırıyordu,

Boş bir tencereyi.

Saçlarında bir tel ak,

Düşmüştü kaşığa.

Aldı çıkardı,

Attı çöpe.

Sonra baktı bana,

Gözleri sulanmıştı.

"Aç mısın?" dedi.

"Evet" dedim,

Oysa tok idim.

Tabağa koydu yemeği,

Ben yedim.

Tadı eskisi gibi değildi,

Daha güzeldi.

Kalktı topladı,

Musluğu açtı.

Su sesi geldi uzun süre.