Annenin Sessiz Çığlığı

Kim doğurdu bu dünyayı?

Anne.

Kim besledi açları?

Yine o.

Elleri nasıl da çatlıyor.

Sabah namazından önce kalkıyor,

Gece yarısı uyumuyor.

Kim için?

Sizin için.

Unutuyorsunuz.

Ben unutmuyorum.

Ben Nefi,

Gördüğümü söylerim.

O çatlamış, kanamış eller,

Sizi kucakladı.

Sizi büyüttü.

Siz ne yaptınız?

Bıraktınız.

Sütünüz hâlâ ağzınızda,

Ananız kapıda bekliyor.

Sesinizi duymak için.

Bir "anne" demeniz için.

Neden bekletiyorsunuz?

Zaman hep var,

Ama anne yok oluyor.

Saçları beyazlanıyor.

Sırtı eğiliyor.

Gözleri görmez oluyor.

Ey evlat,

Dön bugün.

Yarın geç olur.

Toprağa düşünce,

"Anne" diye bağırsan da,

O duymaz.

Sadece sen kalırsın.