Çanakkale Şiirleri

Tepenin üstünde bir ağaç duruyor. Kim dikti bilmiyorum. Belki o, Belki biz, Belki toprak. Çanakkale uzakta. Gelibolu, Daha uzak. Siperler var orada. Şehitler var. Toprak aynı, Ama başka. Destan yazılmış. Mehmetçik gitmiş. Conkbayırı'na çıkmış, Arıburnu'na inmiş. Ama ağaç burada. Dalları kırık. Gövdesinde izler var. Mermi mi? Yıldırım mı? Bilmiyorum. Savaş öyle bir şey. Bırakır izini, Sessizce. Toprak kokuyor. Kan mı bu? Gübre mi? Ayrım yok artık. Ağaç bekliyor. Kimse gelmiyor bazen. Kuşlar geliyor.

Dedem anlatırdı bazen, Gözleri dalarak. Biz susardık, Çay soğardı elimizde. "Toprak taştı" derdi sadece. Başka bir şey demezdi. Gökyüzüne bakardı uzun uzun. Bir gün harita getirdi, Sarılmıştı gazeteye. Açtı masanın üstünde, Parmakla gösterdi bir yeri. Ben anlamazdım, O anlatırdı tekrar. "Burada" derdi. Parmak titrerdi. Öldüğü gün toprağa koyduk, Yanında bir toprak parçası vardı. Kuru, Koyu renk. Annem aldı onu, Bir kutuya koydu. Arada çıkarır bakardı, Koklardı. Ben büyüdüm, Oraya gittim. Otobüsler dolusu insan, Ben ayakta durdum en arkada. Toprak aynıydı, Rengi değişmemişti. Eğildim aldım avucuma.

Toprak kızarmıştı kanla, Çanakkale toprağı. Gelibolu'da, Şehitler yatıyordu. Siperde Mehmetçik, Gözler ufukta. Destan yazıldı. Conkbayırı dediler, Arıburnu dediler. Nöbet tuttular, Durmadılar. Can verdiler, Toprak uğruna. Toprak kutsal, Toprak ana. Şehit kanıyla, Sulanmış toprak. Çanakkale geçilmez, Geçilemez. Geçilmez dediler. Mehmetçik dediler, Kahraman dediler. Silah sustu, Sessizlik geldi. Sessizlik ağlıyor, Toprak ağlıyor. Anılar kaldı, Hatıralar kaldı. Şehitler kaldı, İsimler kaldı. Çanakkale destanı, Yazıldı, Tarihe yazıldı, Yürekte yazıldı.

Kan. Toprak. Kızıl. Gün. Siper. Top. Kan. Dökülür. Yürekten. Conkbayırı. Yokuş. Tırmanır. Mehmetçik. Nefes. Duman. Kan. Yazar. Destan. Arıburnu. Kumsal. Gemiler. Uzaktan. Top sesi. Ölüm. Kan. Susmaz. Şehit. Şafak. Sökmeden. Kalkar. Nöbet. Vatan. İçin.

Toprak kuru, Çanakkale. Ben burada, Ayakta. Siper eskimiş, Taşlar yuvarlanmış. Kimse düzeltmemiş, Bırakılmış. Mehmetçik dediler, Çok. Ben baktım, Hepsi genç. Fotoğrafta, Gülümsüyorlar. Conkbayırı yukarıda, Ben aşağıdayım. Nefesim yetmedi, Oturdum. Arıburnu'na gittim, Kum. Bir kabuk buldum, Eski. Cebime koydum, Unuttum. Şehitlikler sıralı, Taşlar. Her biri isim, Her biri tarih. Benim doğum günümle, Aynı gün ölen var. Gece otelde, Uyuyamadım. Pencereden baktım. Toprak eski bir zarf, Açılmamış. İçinde isimler.

Denizin rengi gri, Neden gri? Bulut. Yağmur. Siperde kim var? Mehmet. Genç. Bıyıkları yeni terlemiş. Silahı elinde. Nemli. Neden nemli? Terden. Korkudan belki. Korkmak yasak mı? Değil. Ama durmak lazım. Durmak zor mu? Zor. Top sesi var. Uzak. Yakın. Her yere. Rüzgâr gibi. Göremezsin. Duyarsın. Patlama ne demek? Son. Birileri için son. Kim için? Mehmet için.