Kanlı Toprakların Şahitliği

Mart ayı soğuktur Gelibolu'da,

Rüzgâr keser yüzü gelip geçenin.

Toprak kıpkırmızıdır her yerde.

Şehit kanıyla sulanmış bu topraklar.

Mehmetçik siperde titriyor üşüyor.

Fakat gözü gönlü vatanda, ileride.

Conkbayırı yüksekte, Arıburnu uzakta.

Siperler kazıldı geceleyin sessizce,

Nöbet tutuldu gözü pek, yüreği yaralı.

Düşman gemileri beklemez karşıda.

Bomba yağıyor gökten, toprak sarsılıyor.

Şehit düşüyor birer birer kahramanca.

Adı bilinmez, yüzü unutulmaz, yürekte.

Toprak kucaklıyor evlatlarını şefkatle.

Çanakkale geçilmez denmişti herkese.

Gerçek oldu o söz, destan oldu tarihte.

Mehmetçik durdu, durdu, durdu siperde.

Düşmanı denize döktü kahramanca.

Yaralılar kalktı siperden sallanarak.

Şehitler kanlarını verdiler toprağa.

Bu toprak artık kutsaldır, mukaddestir.

Şimdi gezerim bu kutsal toprakları.

Her adımda dururum saygıyla, sessizce.

Mezar taşları fısıldıyor bana eskilerden.

O günleri, o şehitleri, o destanı.

Ey Çanakkale, ey şehitler diyarı.

Senin toprağın bizim namusumuzdur.

Senin hikâyen bizim hikâyemiz.

Sonsuza dek yaşayacak gönüllerde.

Ebediyen unutulmayacak bu destan.

Mehmetçiklerin kanıyla sulanmış toprak.

Bu topraklar kutsaldır, mukaddestir.

Ve biz onlara sahip çıkacağız ebediyen.

Conkbayırı'nda, Arıburnu'nda dururum.

Şehitlerimize dua ederim her zaman.