Toprak, Kan, İman

Gelibolu'nun toprağı yanmış,

Kanla sulanmış, kanla yoğrulmuş.

Çanakkale destanı yazılır burada,

Mehmetçik durmuş siperde dimdik.

Conkbayırı'nda süngüler çakışmış,

Arıburnu'nda denizler kan kırmızı.

Şehitler yatmış toprağa düşman karşısında,

Bu toprak kutsal, bu kan kutsal.

Siperler arası birkaç adım,

Ama arada uçurum kadar fark.

İman varsa siperler de cennettir,

Mehmetçik bilir bunu, hisseder bunu.

Dünya tarihi yazılırken burada,

Bir millet uyandı uykusundan.

Çanakkale geçilmez dediler,

Ve gerçekten geçilmedi, geçilemedi.

Toprak onları bağrına bastı şehitleri,

Çocuklar gibi uyuttu koynunda.

Analar ağladı ama gururlandı,

Vatan evladı şehit oldu işte.

Mehmetçik ne demiş bilir misiniz?

"Benim için Cennet'in kapıları açıldı."

İman dolu göğsü siper etti vatana,

Düşman karşısında durdu dimdik.

Dağlar yüksek, yollar uzak,

Ama iman dağları da aşar.

Mehmetçik'in gözü yaşlı değil,

Göğsü gururla, imanla dolu.

Gelibolu'ya gelen her yabancı,

Şaşkınlıkla bakar bu toprağa.

Bir millet nasıl direnir öğrenir,

Çanakkale destanı dünyaya ders.

Biz unutmayız o şehitleri,

Her karış toprak onların kanıyla.

Ezan sesi yükselir buradan,

Minareden, gönülden, imandan.

Çanakkale geçilmez, geçilmez, geçilmez!

İmanla, kanla, toprakla geçilmez!