Gelibolu Destanı

Conkbayırı'nda toprak kan kokuyor,

Gelibolu yarası hâlâ kanıyor.

Siperde duran yiğit gözü pek,

Mehmetçik dediler, toprağa düşen.

Şehit dediler, kanla yazılan,

Destan dediler, nefesle söylenen.

Conkbayırı yüksek, Arıburnu sarp,

Sen çıktın o tepelere nefesin yetmese de.

Dağlar şahit olsun fedakârlığına,

Toprak ana sarıldı evlatlarına.

Mum gibi eridiniz vatan nurunda,

Ama sönmediniz kalbimizde yanmaya.

Siper dediler, toprak yığını değil,

İman kalesi, vatan sınırı.

Destan yazdınız kanınızla,

Tarih okuyor gözyaşıyla.

On altı yaşında toprağa giren,

Çocuk dediler, ama yiğitti.

Silahı elinde, iman göğsünde,

Düşmanı durduran, Çanakkale geçilmez.

Mehmetçik gülümsedi ölüme,

Vatan dedi, canım feda.

Göğsünü siper etti toprağa,

Şehit oldu, ama destan yazdı.

Gelibolu toprağı kutsaldır,

Her karışında bir yiğit yatar.

Martılar uçar başlarında,

Şehitler ölmez, unutulmaz.

Çanakkale geçilmez dediler,

Seninle geçilmez, ey yiğit.

Vatan sizinle ayakta durur,

Millet sizinle gurur duyar.