Konuşan Toprak

Toprak konuştu bu kez, toprak ağladı, toprak güldü,

Kim dinledi bu sesi?

Kim anladı bu dili?

Kim gördü bu kanı?

Yürüdüm toprağın üstünden,

Yürüdüm, yürüdüm.

Siperleri gördüm,

Mehmetçikleri gördüm.

Conkbayırı'na baktım,

Ağladım.

Neden ağladım?

Bilmiyorum.

Ama bir şey vardı toprakta,

Bir destan,

Bir kan.

Birden durdum,

Anladım:

Bu toprak benim toprağımdı.

Bu toprak benim kanımdı,

Benim canımdı.

Gözlerimi kapadım,

Dinledim.

Toprak yükseldi,

Yükseldi.

Sonra sessizlik.

O sessizlikte

Bir şey vardı.

Bir şehit,

Bir ağıt,

Bir zafer.

Açtım gözlerimi,

Güneş doğuyordu.

Toprak durmuştu,

İzi kalmıştı.

Çanakkale, bir toprak değildir artık;

Bir dildir,

Bir nefes.