Conkbayırı Türküsü

Toprak kan kokuyor burda,

Destan yazılmış toprağa,

Nedîm, bu toprak kutsaldır,

Bu toprak şehitlerindir.

Gelibolu'dan yükselen bir ses var,

Mehmetçik'in sesidir o,

Siperlerde tüten bir duman,

O duman umuttur, ateştir, yaşamdır.

Çanakkale geçilmezmiş,

Geçilmedi de zaten,

Mustafa Kemal orda durdu,

Ve durdurdu düşmanı.

Arıburnu'nda sabah oldu,

Bir güneş doğdu topraktan,

O güneş hâlâ parlıyor,

Bu milletin gönlünde,

Bu toprakların üstünde.

Destanlar söylenir şehitler için,

Kimisi on sekizinde düştü,

Kimisi evliydi, kimisi nişanlı,

Hepsi birdi, hepsi vatan için,

Toprağa düşüp toprak oldular,

Ve büyüdüler bu topraklarda,

Ağaç oldular, çiçek oldular.

Conkbayırı'nda durdum bir gece,

Rüzgâr anlatıyordu hikâyeleri,

Taşlar konuşuyordu birbirine,

Anıları taşıyorlardı yüzyıldır.

Nedîm, sen şarap içtin,

Ama bu toprak kan içti,

Bu toprak şehit kanıyla yoğruldu,

Ve bize vatan oldu.

Çanakkale bir derstir,

Tarihe yazılmış altın harflerle.