Atatürk Şiirleri

Işık. Samsun. Gemiler. Duman. Işık. Nutuk. Söz. Çelik. Işık. Ankara. Taş. Bina. Işık. Kalpak. Bıyık. Göz. Işık. Cumhuriyet. Bayrak. Kırmızı. Işık. İnkılap. Harfler. Kalem. Işık. Kadın.

At arabası geçti, Yoldan. Ben baktım, O görmedi. İki teker vardı, Tozlu. Samsun uzak, Denizli. Bir gemi vardı, Siyah. Ben izledim, O bilmedi. Nutuk dediler, Uzunmuş. Ben dinlemedim, O dinledi. Cumhuriyet geldi, Sonra. İnkılap vardı, Harflerde. Ben okudum, O yazdı. Lider dediler, Başımıza. Bağımsızlık dedi, Bir ses. Ben duydum, O sustu. Mustafa Kemal, Öyle. Heykel dikildi, Meydana. Ben baktım, O bakmadı.

Samsun'dan bir ışık çıktı, Karalar karanlıktı. Işık denize düştü, Deniz aydınlandı. Mustafa Kemal yürüdü, Toprak yürüdü. Toprak yürürse Millet yürür. Nutuk uzun, Tarih uzun. Uzun olan şey Bağımsızlıktır. Cumhuriyet güneş, İnkılap ışık. Işık varsa Gölge korkmaz. Lider önde, Millet arkada. Önde olan Yarını görür. Ay-yıldız parlıyor, Gök parlıyor. Parlayan yerde Umut vardır. Atatürk durdu, Dağlar durdu. Dağlar durursa Vatan durur. Ben Fazıl Hüsnü, Yaşıyorum. Atatürk varsa Biz varız. Bağımsızlık nefestir.

Samsun'a çıkan o gemi, Geleceği getirdi. Getirdi de vurdu, Toprağa tohum gibi. Tohum filiz verdi, Filiz ağaç oldu. Ağaç gölge verdi, Gölge Cumhuriyet oldu. Cumhuriyet meşale, Meşale ateş. Ateş yakıyor, Yakıyor da aydınlatıyor. Aydınlatıyor yolu, Yol bağımsızlık. Bağımsızlık nefes, Nefes hürriyet. Hürriyet kanla alındı, Kanla yazıldı. Yazıldı da okundu, Okundu da anlaşıldı. Anlaşıldı ki lider, Lider Mustafa Kemal. Mustafa Kemal yol, Yol göstericidir. Gösterir de yürütür, Yürütür de kaldırır. Kaldırır da yüceltir, Yüceltir de yaşatır. Yaşatır inkılapla, İnkılap değişimdir. Değişim umuttur, Umut gelecektir. Gelecek gençlerdedir, Gençlerde ateş.

Dedemin evine gittiğimizde, Salonun duvarına bakardım. Bir kalpak asılıydı, Camın içinde. Kimse dokunmazdı, Sadece silerdi camı. Annem bir gün sildi, Öteki gün teyzem. Dedem otururdu karşısına, Çayını içerdi. Konuşmazdı onunla, Sadece bakardı. Büyüdüm, Duvara bir resim daha asıldı. Atatürk'ün fotoğrafı, Siyah-beyaz. Dedem öldüğü gün, Kalpak indirildi. Ben aldım elimle, Yumuşaktı kumaşı. Kokuyordu tütün, Sakız. Dedemin kokusu değildi, Başka bir kokuydu. Koydum dolabın içine, Üstüne örttüm beyaz bez. Yıllar geçti, Açtım bakayım dedim. Rengi solmuştu, Ama şekli duruyordu hâlâ. Elimle düzelttim kenarlarını, Taktım bir anlığına.