Samsun İskelesinde Biri Varmış

Samsun iskelesi,

Sabah.

Bir gemi yanaştı,

Kimse bilmedi.

O indi,

Ayakkabıları tozlu.

Şapka yok henüz,

Düşünce var.

Biri sordu,

Nereye gittiğini.

Anadolu dedi,

Ses düşük.

Nutuk dediler,

Uzun.

Ben okudum,

Bazen sıkıldım.

Sonra utandım.

Cumhuriyet ilan edildi,

Gece.

Ben yoktum,

Siz de.

Sadece o vardı.

Şimdi meydanlar,

Heykel.

Ben oradan geçiyorum,

Trafik var.

Kornalar,

Toz.

Bir çocuk sordu,

Kim bu, dedi.

Atatürk, dedi anne.

Çocuk sordu,

Ne iş yapar.