Ankara'dan Bir Işık

Bir sabah kalktı Samsun'dan,

Deniz dalgalandı arkasında.

Işık vurdu Anadolu'ya,

Yorgun topraklar ayağa kalktı.

Bir ses yükseldi dağlardan:

"Ya istiklal, ya ölüm!"

Cumhuriyet rüzgârı esti,

İnkılâplar doğdu gün gibi.

Mustafa Kemal, lider, önder,

Yürüdü önümüzde çınar gibi.

Bağımsızlık şarkısı söylendi,

Her köşede bir bayrak dalgalandı.

Nutuk'tan düşen her kelime,

Bir kılıç gibi kesti karanlığı.

Gözlerinde mavi bir ateş,

Konuştu, dinledi, yönetti.

Millet ayağa kalktı onunla,

Tarihin sayfaları altın oldu.

Çankaya'ya çıktı yavaşça,

Başkent oldu o kurak tepeler.

Ama o suladı toprağı,

Sevgisiyle, emeğiyle, alın teriyle.

Liderlik budur dedim kendi kendime,

Bir milleti ayağa kaldırmak.

Gece yarısı lambası yanan,

Çalışkan bir adam düşündüm.

Mektuplar, planlar, hayaller,

Hepsi bu vatan için.

Şimdi özgürce yaşıyorsak,

Borçluyuz ona, sonsuzca.

Ruhun şad olsun, Paşam,

Daldıkça batıyor güneş,

Senin ışığın doğuyor yeniden.

Cumhuriyet yaşasın diye,

Çalışacağız, çalışacağız.

Senin izinden gitmeye.