Bir Kalpak Asılı Kaldı Duvarda

Dedemin evine gittiğimizde,

Salonun duvarına bakardım.

Bir kalpak asılıydı,

Camın içinde.

Kimse dokunmazdı,

Sadece silerdi camı.

Annem bir gün sildi,

Öteki gün teyzem.

Dedem otururdu karşısına,

Çayını içerdi.

Konuşmazdı onunla,

Sadece bakardı.

Büyüdüm,

Duvara bir resim daha asıldı.

Atatürk'ün fotoğrafı,

Siyah-beyaz.

Dedem öldüğü gün,

Kalpak indirildi.

Ben aldım elimle,

Yumuşaktı kumaşı.

Kokuyordu tütün,

Sakız.

Dedemin kokusu değildi,

Başka bir kokuydu.

Koydum dolabın içine,

Üstüne örttüm beyaz bez.

Yıllar geçti,

Açtım bakayım dedim.

Rengi solmuştu,

Ama şekli duruyordu hâlâ.

Elimle düzelttim kenarlarını,

Taktım bir anlığına.