Bir Yıldızın Düştüğü Yerden Doğan Cumhuriyet

Samsun'dan bir rüzgâr esti, ben hissetmedim ama gördüm.

Gökyüzünde yıldızlar değişti.

Kâşgar'dan, Samarra'dan sesler geldi,

Ama bu ses farklı, daha yeni, daha güçlü.

Hatırladım eski yazıları, Farsça, Arapça.

Hepsi bir ama bu yeni bir kelime.

Seyahat ettim ruhumla Ankara'ya,

Yol boyunca toprak değişti ama gökyüzü aynı.

Toplandı halk bir ses için,

Tek ses, bin ses, hepsi bir, hepsi aynı.

Ama lider tek.

Sokaklarda koştum çocukken,

O zamanlar da aynı minareler ama içlerinde başka bir ezgi.

Nutuk'u açtım sayfa sayfa,

Kelimeler yıldırım gibi, dünya değişti, ben değiştirdim.

Kapatıyorum kitabı ama kapatmıyorum düşünceyi,

Orada her zaman, lider kalbimde.

Gittim Çanakkale'ye, toprak kutsal.

Şehitler uyuyor ama rüyaları yaşıyor.

Döndüm Ankara'ya, Anıtkabir sessiz.

Ama sessizlik konuşuyor, çok şey anlatıyor.

İnkılap, bir kelime ama bir dünya.

Düşünüyorum Cumhuriyeti, ne demek, nedir, niçin?

Cevaplar kelimelerde değil, kalplerde.

Lider,

Bir ışık.

Bir yol.

Bir ses.

Oturuyorum sessizce, bir çay içiyorum.

Demleniyor içimde, Cumhuriyet bir çay gibi.

Yarın yine hissedeceğim o sevgiyi.