Mevlâna Celaleddin-i
Rumî

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (30 Eylül 1207, Belh - 17 Aralık 1273, Konya), 13. yüzyılda Anadolu'da yaşamış tasavvufçu, ilahiyatçı ve mutasavvıf şair. Babası "Alimlerin Sultanı" olarak anılan Bahaeddin Veled'dir. Moğol istilası sırasında ailesiyle Belh'ten ayrıldı; 1225'te Karaman'da evlendi, 1228'de Konya'ya yerleşti. 1244'te Şems-i Tebrizî ile karşılaşması yaşamını tümüyle değiştirdi. Eserlerini çoğunlukla Farsça yazdı; altı ciltlik Mesnevî, Fars dilinin en büyük şiirlerinden biri kabul edilir. Şems'e duyduğu sevgi ve ayrılık acısı Dîvân-ı Kebîr'deki gazellerde dile gelir; Fîhi Mâ Fîh, Mecâlis-i Seb'a ve Mektûbât düzyazı eserleridir. Ölümünden sonra oğlu Sultan Veled ve müritleri, sema töreniyle tanınan Mevlevî tarikatını kurdu. Konya'daki türbesi bugün Mevlâna Müzesi'dir.