Mecnûn ile Leylâ

Halîfe, Leylâ'ya dedi: O sen misin ki, Mecnûn senden dolayı perîşân ve azgın oldu.

Sen başka güzellerden ziyâde değilsin. (Leylâ): Mâdemki sen Mecnûn değilsin. Sus! dedi.

Her kim ki uyanıktır, o ziyâde uykudadır; onun uyanıklığı uykusundan beterdir.

Cânımız Hakk'a uyanık olmadığı vakit, uyanıklık bizim ânımıza derbend gibidir.

Canın, bütün gün hayâlin tepmesinden ve zarar ve kârdan ve havf-i zevâlden.

Ne safâsı ve ne letâfet ve kuvveti ve ne de âlem-i melekût tarafına sefer yolu kalır.

Uyumuş olan o kimsedir ki, her hayâlden ümîd bekler ve onunla konuşur.

O şeytanı rü'yâsında hûrî gibi görür; binâenaleyh şehvetten dolayı şeytana suyu döker.

Nesil tohumunu çorak yere döktüğü vakit, o kimse kendine geldi, hayâl de ondan kaçtı.

Ondan başının za'fını ve teninin pisliğini görür. Âh..! Nâ-pedîdin pedîd olan nakşından.

Yukarıda uçan kuşun gölgesi, yerde kuş gibi uçarak koşar.

Ahmağın biri, o gölgenin avcısı olur; kuvveti kalmayıncaya kadar koşar.

Hevâ kuşunun aksinden haberi yoktur. O gölgenin aslı neredendir, haberi yoktur.

O gölge tarafına ok atar; ok mahfazası dahi, cüst ü cûdan boşalır.

Onun ömrünün terkeşi boşaldı; gölge avında harâretle koşmaktan ömrü gitti.

Onun mürebbîsi, Allah'ın sâyesi olduğu vakit, onu hayâlden ve gölgeden kurtarır.

Hudâ'nın bendesi, Allah'ın sâyesi olur; bu âlemin ölmüşü ve Hudâ'nın dirisidir.

Çabuk onun eteğini tut; tâ ki şübhesiz âhir zamânın eteğinden kurtulasın.

<big>كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ</big> evliyânın nakşıdır; zîrâ o şems-i Hudâ nûrunun delîlidir.

Bu vâdide delîlsiz gitme! Halîl gibi "Ben zâil olan şeyleri sevmem" de!

Git sâyeden bir güneşi bul! Tebrizli şâh Şems'in eteğini bul!

Bu düğün ve gelin tarafına yolu bilemezsen, ziyâu'l-Hak Hüsâmeddîn'den sor!

Ve eğer yolda senin boğazını hased tutarsa, hasedde İblîs'in tuğyânı vardır.

Zîrâ o, hasedden dolayı âdemden arlanır; hasedden dolayı saâdetle nizâ' eder.

Yolda, bundan daha güç bir geçit yoktur; ne mutlu o kimseye ki, hasede yoldaş değildir.

Bu cesed, hasedin hânesi geldi bil! Hasedden hânedan bulaşık olur.

Gerçi cesed, hasedin evi olur; velâkin Allâh-ı mukaddes o cesedi temizler.

"Benim evimi temizleyiniz!" tahâreti beyandır; her ne kadar tılsımı toprağa mensûb ise de, nûrun hazînesidir.

Eğer sen hasedsize hîle ve hased edersen, o hasedden kalbe siyahlıklar erişir.