Umutlu Bir Veda Konuşması

Mutluluğu aradım o ışıldayan gözlerinde

Masmavi sularyıla denizi andırıyordu tebessümün

Ve bir bakışın vardı beni benden alan

Belki de ışıksın karanlık dünyama aydınlık olan

Ellerinden öğrendim yürekte cesareti

Sonbaharda ağaçta kalan son yaprak olmayı

Ve hayata inat ilkbaharda yeniden çiçek açmayı

Yaşama sımsıkı sarıldım hayatın boşluğunda

Lalelerin asalaetini buldum gamzelerinde

Rüzgarın şarkılar fısıldadığı yıldızlı gecelerde

Ve yağmura inat ıslanmadı sensiz bu tenim

Belki de koca bir yalanın tek gerçeğisin sen

İsyanıma ses vermesen de olur ama

Gel de bu feleğin çarkını döndür döndürebilirsen

Ve nergizler gibi zorluklara inat yaşa yaşayabilirsen

Ama feleğe inat yaşatacağım seni içimde

Suskunluğuma bakıp da kalbim yok zannetme

Ne fırtınalar kopar içimde yalnızlıklarla dolu

Ve azgın dalgalar gibi üzerime çöken karabasanlar

Oysa ki hayatı hayat gibi yaşamak isterdim seninle

Bir gün belki anlarsın dediklerimi

O gün geldiğinde belki beni bulamazsın hayatta

Ve o günden sora keşke’lerle geçer belki hayatın

Kim bilir bel ki de bitmiştir artık saltanatın

İnsanlar kaybedince anlarmış bazı şeylerin değerini

Kimi insanlar da kaybetmeden biliyor zaten değeri

Ve verilmesi gereken değeri veriyor zaten

Tıpkı seni kaybetmeden,sana vediğim değer gibi

En büyük gerçekleri olur ya hayaller

Aşka dair,sevdaya dair ve daha neler neler

Gece yarısı kalkıp da sevdiğini heceler

İşte sen benim için öyle bir şeysin

Recep KARAGÖKÇE