Umudun Tebessümü

Bir tutam ısırgan otuna tutuşurken yüreğin

Pencereden hoyratça esen rüzgara aldırmaz yüreğin

Ateşler içinde öylece kalmıştır her zerren

Ve her zerrede yaşama dair yeniden filizlenirsin

Olur olmaz şeylere tebessüm edersin

Çocukluğuna sarılırsın o zaman;telaşsız

Mavimsi bir denizin yol boyunca uzanan kıyısına gider

Yosun tutmuş sularına taş atarsın;sayısız

Uçurum kenarlarında toplarsın

Yüreğinin zemherisinde açan kardelenleri

Ufka öylece bakar uzunca hayalini kurarsın

Düşlerindeki o masum,gül yüzlü sevgilini

Kırlangıçlara sevdanın binbir selamını yollarsın

Bir sonraki baharda bilirsin geleceklerini

Fırtınalı okyanuslarda yürütürsün gemini

En güzel aşklara kıyısı olan bir limana varırsın

Gözlerinle güzel gördüğün hayatı

Her nefes alışında ’’HAYAT’’ gibi yaşarsın.