Bilirsin

En kuytu karanlıklardan sonra bile

Bilirsin altından yapma güneşin sana doğacağını

Izdıraptan tuz buz olmuş yüreğini

Dondurulmuş umutlarını bilirsin ısıtacağını

Bembeyaz türküler söylersin o zaman

Bahar tadında mis kokulu nergizler toplarsın

Yüreğinin yemyeşil,taze kalmış bozkırlarında

Deniz kenarında umutsuzca taşlar toplayıp

Gitmek istediğin uzak diyarlar gibi

Eline aldığın taşları en uzağa atarsın tüm kuvvetinle

Sonra eline aldığın tahta parçasıyla

Bir şeyler çizersin,yazarsın kumsala

Hafif fırtınalı,zemheri bulutlu bir günde

Dalgalar alıp götürür kumsala çizdiklerini

Tıpkı hayatın senden bir şeyler alıp gitmesi gibi

Ve sonra dalgalar almasın diye

Bir kalem bir de kağıtlar tutuşturursun eline

Hayallerine,umutlarına,özlemlerine,hüzünlerine dair

Bir şeyler karalamaya başlarsın binbir ümitle

Aradan bir hayli zaman geçer dönüp bakmazsın onlara

Yıpranmıştır yapraklar arasında sararmıştır düşlerin

Günü gelince de anlarsın ki;

Düşlerin aldığın nefeste saklıymış

Kardelene sabır göstermemişsindir

Ve bilirsin ki bir çocuğun tebessümünde gizliymiş mutluluk

Bilirsin ki yakamozdaymış ayın güzelliği

Bilirsin ki baharda güzelmiş kuşların cıvıltısı

Ve yine bilirsin ki;

Sevgilinin düşler ülkesinde saklıymış

Kendine ait sandığın o koskoca yürek

Recep KARAGÖKÇE