Bahçivan Yürekli

Firari uykular beslerken gözlerim

Bir şafak vaktinde düşledim seni

Apansız bir ölüm değil bu ayrılık

Yangın yerine dönen sadece vuslat biliyorum

Yüreğinin hızla çarptığı bir yer hissedersen bir gün

Bil ki alevlenmiştir köze dönmüşlüğüm

Ben simsiyah gözlerinde yititirken benliğimi

Sen hala gelecek olan baharı mı düşlüyorsun

Karanlık ve buğulu camlar ardından

İki damla yaşlı gözlerle bakarken sana

Sen hala o masum,çocuk saflığınla

Tebessüm mü ediyorsun mekan tutttuğun mekansızlığından

Her şeyi maddileştiren bu materyal dünyada

Her şeyin bir karşılığı mı olmalı!

Birilerine vermişsen bir şeyler

İlla almak zorunda mısın içtenlikle verdiklerini

Sana kalbini karşılıksız veren birisine

Söküp de ona verelebilir misin taşıyamadığın kalbini!

TÜketebilir misin soluduğun sayısız nefeslerini!

Senin için ömründen,nefeslerinden olan aşığına

Saniyelerini bile teker teker saydığın

Ömrünü verebilir misin!sana ve senin için

Bütün ömrünün tek saniyede verene

Ruhuhuhn ince ve kardelen yürekli çiçeklerini

Serer misin bahçivan yüreklinin yollarına

Ki o bahçivan yürekliydi;

Sana serap çöllerde bahçe yapıp

Gökkuşağının bütün renklerini barındıran

Güzel kokulu güzel güller yetiştiren

Peki o bahçivan yürekli çocuk için

Sen ne yaptın bu güne dek...