Sen...ben...

Sen dağlarda erimeyen kar olsan

Ben o karın suyu olmak isterdim

Sen dalda açan dikenli bir gül olsan

Ben o ayağı dikene batan bülbül olmak isterdim

Sen serabı bile olmayan bir çöl olsan

Ben o çöldeki kızgın kum olmak isterdim

Sen gökteki parlayan ay olsan

Ben o en yakınındaki yıldız omlak isterdim

Sen ağlayan iki çift göz olsan

Ben o gözlerden akan iki damla yaş olmak isterdim

Sen diyar diyar gezinen bir turna olsan

Ben o yaralı turnaya kanat olmak isterdim

Sen amansızca esen bir rüzgar olsan

Ben o rüzgarın savurduğu toz,toprak olmak isterdim

Sen denizlerin hırçın bir dalgası olsan

Ben o dalganın vurduğu kıyı olmak isterdim

Sen uçsuz bucaksız bir okyanus olsan

Ben o okyanusa ulaşmaya çalışan akarsu olmak isterdim

Sen hep ulaşmaya çalıştığımız bir yarın olsan

Ben o yarına ulaşmak için bugün olmak isterdim

Sen sonbaharda dalından düşen bir yaprak olsan

Ben o düştüğün ağacın toprağı olmak isterdim

Sen gökyüzünden yağan bir yağmur olsan

Ben o yağmura hasret yeryüzü olmak isterdim

Sen hüzünle yazılmış binlerce şiir olsan

Ben o şiirlere hayat veren kalem olmak isterdim

Sen sılaya duyulan bir özlem olsan

Ben o özlemi bitiren yol olmak isterdim

Sen her şeyden daha değerli olan bir yaşam olsan

Ben o yaşamın anlamı olmak isterdim

Sen en son isteğin nedir diye soracak olsan

Ben o zaman yine de GÜLÜM demek isterdim