Hayatın Dedikoduları

Hayatın dedikoduları bitmiyor bir türlü

Kulaklarını kapatamıyor insan

Karanlık gürültüden s-ağırlaşır kulaklar

Kimi geçmişin,kimisi geleceğin dedikodusunda

Hiç kimsenin şimdiki zamanı düşündüüğü yok

Kimi unutamadığı geçmişin bataklığında

Kimi vazgeçemediği geleceğin hayal okyanusunda

Hayatın dedikoduları kulaktan kulağa yayılıyor

Ama hiç kimse işin aslını bilmiyor

Her kulağına gelen kendinden bir şeyler ekliyor

Kendi hayatını yanlışlarını katıyor dedikoduya

Bir başka insanın hayatına aktarıyor

O insan da yanlış anladığı hayata

Bir de kendi yanlışlarını ekliyor

bu kısır döngü öylece devam ediyor

Böylece yanlış üstüne yanlış yapılıyor

Kİmse hayatı-nı doğru düzgün yaşamıyor

Bu yüzden olsa gerek;

Aşklar üç gün,sevgiler bir hafta sürüyor

Üç gün deliler gibi seven

Daha sonra nefret eder oluyor

Severken yere göğe sığdıramayan insan

Bir kaşık suda boğar hale geliyor

Bu kesinlikle ne aşkın ne de sevginin suçu

Bu sadece onları yaşatmasını bilmeyen

Günlük hisleri uğruna yaşayan

Dünü ve yarını yaşayayım derken

Bügünü bile yaşamayan

Böylece koca bir ömrü boş geçiren

Biz insanların suçudur.