Gölgeler

Aydnlığa dem vurur ecelsi karanlıklar

Siyah beyaz öykülerde gizlidir

Yaşamın mübarize edilmiş saf değerleri

Tıpkı güneş gibi,ay gibi,gölgeler gibi

Güneş olmasaydı şu uçsuz bucaksız evrende

Ya da güneşin karanlığa boğduğu

Şekilden şekile değişen,renkten renge giren

Nice sevdalara şahit,

Nice yıldızlara sultan,

Nice şairlere ilham kaynağı olan

Ay olmasaydı şuj çelimsiz dünyada

Olmazdı peşimizden son sürat gelen gölgeler

Göremezdik bizi takip edenin olduğunu

Ve bu takip edenin de kendimiz olduğunu

Varlığımızı hissedemezdik belki de

Ya da bizi görmesini istemediğimiz

Fakat varlığımızı hissettirmek istediğimiz

’’Biz’’ olduğumuzu belirtemezdik karşımızdaki insana

Yaşamın büyük tılsımı olan

Bizden bazen yalan yollar gibi uzun

Bazen de bir tebessüm kadar kısa olan

Ama asla insanın kendisi olamayan

Ama bir çok yaşıyorum diyen insandan

Daha fazla anlam ihtiva edeni bilemezdik

Gölgeleri gibi görünürde yaşayanları göremezdik

Olmasaydı bedenimizin siyah resimsizbir şekli

Gölgeler,gölgeler...

İçine insandan yapılmış,

Hayatın ince çizgileriyle örülmüş

İnsan müsveddesi...