Çelişki

Noktalarla çiziyorum her dem kendi resmimi

Büyük bir sabırla vuruyorum tükenir kalemimi

Başka nasıl çizebilir ki insan

Kendisini anlatmaya çalışırken benliğine

Ya da benliğini alıp önüne sererken

Çorak bir topraktan öteye geçmez

Ya susuz kalır insan,

Ya da fazladan su içerek gerçekleştirir

Mavimsi bazen de eflatun intiharını

Ne yardan geçerim ne de serden diyen insan

Hatırlayamadığı kendisinden geçmiş de haberi yok

Farkında değildir farkların

Bilmez ki bitimsiz zannettiği yaşamında

Ne uğrunda her şeyden geçecek yar vadır

Ne de tazelenmiş umutlarla doldurulmuş bir ser

’Senin için ölürüm’ diyen insan

Kendisi için ölemeyen

Daha doğrusu kendisi için yaşayamayan

Nasıl olur da bir başkası için ölebilir!

Uzanabilir mi yıldızlar mahiyetinde ulu çınarlara

Tutabilir mi saçlarını yüreğindeki yıldızların

Anlayabilir mi sevmenin gözyaşı olduğunu

Her inci gözyaşları damlasının içinde

Binbir tebessümün saklı olduğunu

Yüreğine sığmayan sevilenin

Düşlere salıvermek olduğunu anlayabilir mi!!!