Babanın Sessiz Duruşu

Akşam oluyor,

Eve dönüyorum.

Baba kapıda,

Ayakkabısını çıkarıyor.

Güçlü elleri,

Çalışmış eller.

Konuşmuyor çok,

Sessizdir o.

Ama bakışlarıyla,

Korur beni.

Sessiz sevgi,

Budur işte.

Omuzları geniş,

Dayanak.

Aile reisi,

Evimizin direği.

Ne derse olur.

Bazen sever,

Gözüyle.

Bazen kızar,

Ses tonuyla.

Ama hep sever,

Bilirim.

Akşam yemeğinde,

Sofrada.

Konuşuruz az,

Yeriz çok.

Sonra televizyon,

Haberler.

O seyreder.

Rehberdir bana,

Hayatta.

El verir kalkarken,

Destek olur düşerken.