Mehmet Akif
Ersoy

Mehmet Âkif Ersoy, 1873'te İstanbul'da doğdu. Babasının ölümü ve Fatih yangını evini yoksul düşürünce kısa yoldan meslek edinmek için Baytar Mektebi'ne girdi, 1893'te birincilikle bitirdi. Rumeli, Anadolu ve Arabistan'daki teftiş gezilerinde köylüyü yakından tanıdı. Bu tablolar şiirinin gerçekçi dokusunu verir. Aynı yıllarda hâfızlığını tamamladı. 1936'da İstanbul'da öldü.

Millî Mücadele'nin mânevî lideri sayılır. 2 ve 7 Şubat 1913'te Bayezid ve Fatih camilerinde halkı savunmaya çağırdı. Kasım 1920'de Kastamonu Nasrullah Camii'ndeki vaazının metni Diyarbakır'da basılıp tüm vilayetlere ve cephelere dağıtıldı. Anadolu'ya 10 Nisan 1920'de on iki yaşındaki oğlu ile gizlice geçti.

İstiklal Marşı'nın öyküsü anlatılmaya değer. Yarışmaya yedi yüzden fazla şiir gelir, hiçbiri yeterli bulunmaz. Âkif, maddî mükâfat konulduğu için katılmamıştır. Ödül şartı kaldırılınca yazıp teslim eder. Marş 12 Mart 1921'de kabul edilir. Ödül olarak verilen 500 lirayı, cepheye elbise diken ve kadınlara iş öğreten Dar'ül Mesai'ye bağışlar. İstiklal Marşı'nı Safahat'a koymamasının gerekçesi meşhurdur: "Çünkü ben onu milletime gömdüm." Çanakkale Şehitlerine ise Safahat'ın Âsım kitabında yer alır. Kur'an meâli için Diyanet'ten aldığı avansı, meâlin ibadette kullanılacağından endişe ederek 1932'de iade etti.