Birinci Zümreyi Teşkil Eden Zavallı Avam

Birinci zümreyi teşkil eden zavallı avam,

Bıraksalar devam edecek tatlı uykusuna devam.

Bugün nasibini yerleştirince kursağına;

Yarın nedir? Onu bilmez, yatar dönüp sağına.

Yıkılsa arş-i hükümet, takılsa kabre vatan,

Vazifesi değil; çünkü hepsi Allah'tan!

Ne hükmü var ki, esasen yalancı dünyanın?

Ölürse, yan gelip yatacak cennetinde Mevla'nın.

Fena kuruntu değil! Ben derim, sorulsa banâ

Kabul ederse cehennem ne mutlu, amca, sana!

ikinci zümreyi teşkil eden cemaat ise,

Hayata küskün olandır kî saplanip ye'se,

Selâmetin yolu yoktur... Ne yapsalar boşuna!

Demiş te hırkayı çekmiş bütün bütün başına.

Bu türlü bir hâreket mahz-i küfr olur, zirâ

Talepte amir ölürken bir ayetinde Hüda;

Buyurdû Kesmeyiniz ruh-u rahmetımden ümid;

Ki müşrikin olur ancak o nefhadan nevmid.

Bu bir; ikincisî ye'sın ne olsa esbâbı,

Onun atalet-i külliyedir ki icabı,

Bu züppeler acaba hangi cinsin efradı?

kadın desen, geliyor arkasından erkek adı;

Hayır, kadın değil; erkek desen, nedir o kilik?

Demet demetken o saçlar ne muhtasar o bıyık?

Sesi baykuşa benzer, hırâmî saksağana;

Hülasa, züppe demiştim ya, artık anlasan a!...

Fakat bu kukla herif bir büyük seciyye taşır,

Ki, haddim ölmeyerek, Aferin! desem yaraşır.

Nedir mi? Anlatayım: öyle bir metaneti var,

Ki en savulmayacak ye'sı tek birayla savar.

Sinirlerınde teessür denen fenalık yok,

Tabiatinda utanmakla âşinâlık yok.

Bilirsininiz, hani, insanda bir damar varmış,

Ki yüzsüz omak için mutlaka o çatlarmış,

Nasılsa Rabbim utandırmasın! duası alan,

Bu arsızın o damar zaten eksik anlindan!

Cebinde gördü mü üç tane çil kuruş nazlım,

Tokatlıyan'da satar mutlaka, gider de çalım.

Eğer dolandırabilmişse istenen parayı;

Görür mahalleli ta karnavaldan maskarayı!

Beyoğlu'nun o mülevves muhît-i fahişine

Dalar gider, takılıp bir sefilin peşine.

Hayâ, edeb gibi sözler rusum-u fasidedir;

Vatanla aile, hatta, kuyûd-u zaidedir.

Diyor da hepsine birden kuduzca saldırıyor..

Ayıp değil mi? demişsin... Acep kim aldırıyor!

Namaz, oruç gibi şeylerle yok alış verişi;

Mukaddesât ile eğlenmek en birinci işi.

Duyarsanız kara kuvvet bilin kî imandır.

Kitab-i köhne de -hâşâ- Kitab'i Yezdan'dır.

Üşenmeden ona Kur'anı anlatırsan eğer,

Şu ezberindeki esmâyı muttasıl geveler:

Kurun-u maziyeden kalma cansız evrâdı

Çekerse, doğru mu yirminci asrın evladı?

Nedir alakasi yirminci asr-i irfanla

Bu şaklaban herifin? Anlamam ayıp değil a!

Meta'-i fazlı mı varmış elinde gösterecek?

Nedir meziyyeti, görsek de bari öğrensek.

Hayır! Mehasın-i Garb'ın birinde yok hevesi;

Rezail, oldu mu lakin, siaridir hepsi!

Bütün kebâire (içki,kumar,zina) tiryaki bir köpük tanırım.

-Ne oldu bilmiyorum şimdi, sağ değil sanırım-

Kumar, senâatin akşamı, irtikâp, içki...

Hülasa defter-i a'malı öyle kapkara kî

Yanında leyl-i cehennem, sabah-i cennettir!

Utanmıyor mu. Ettiklerin rezalettir!

Denirse kendine, milletlerin ekâbirini

Sayardı göstererek hepsinin kebâirini

Filan içerdi... Filan fuhsa münhemikti... diye

Mülevvesâtını bir bir rical-i maziye

Izafe etmeye başlardı paye vermek için.

Peki! Fezâili yok muydu söylediklerinin?

Diyen çıkarsa müverrihlik etmedim! derdi.

Su züppeler de, bugün aynı ruhu gösterdi.

Fransız'ın nesi var? Fuhsu, bir de ilhâdı;

Kapişti bunları yirminci asrın evladı!

Ya Alman'ın nesi var zevki okşayan? Birası;

Unuttu ayranı, ma'tuda döndü kahrolası!

Heriflerin, hani dünya kadar bedayii var:

Ulûmu var, edebiyyatı var, sanayii var.

Giden birer avuç olsun getirse memlekete;

Döner muhîtimiz elbet muhît-i ma'rifete.

Kucak kucak taşıyor olmadık mesâvîyi;

Beğenmesek medeniyyet! diyor; inandık iyi!

Ne var, biraz da maarif getirmiş olsa... desek

Emin olun size hammallık etmedim? diyecek.