Zil Çalınca

Zil çalınca çocuklar akar,

Koridor bir nehir, tatlı bir gürültü;

Siz kalırsınız cümlenin ortasında,

"Son bir şey!" diye söze dalarken.

O son cümlenin içindedir işte

Bütün dersin özü, bütün emek;

Ayağımız koridorda, kulağımız

Yine sizde, yine o cümlede.

Zil sesi geçicidir; geçmeyen,

O yarım kalan cümlenizdir;

Yıllar sonra bir sokak ortasında

Tamamlanır: o cümle hayatımızdır.

Nice ziller çaldı, nice mevsimler,

Nice teneffüs birbirine karıştı;

Zilin böldüğü dersler bitti ama,

Sizden kalan dersler hiç bitmedi.