Zil Sonrası

Gün biter, koridor susar,

Çantalar kapıda birikir;

Siz kalırsınız sınıfın ortasında,

Günü kapatıp dener gibi.

Yerde bir kalem, bir saç tokası,

Sırada unutulmuş bir kitap;

Toplarsınız tek tek, "yarın" diye,

Her biri bir yüzle birlikte.

Karne dönemiyse masanızda,

Yüzlerce isim, yüzlerce kader;

En son ışığı siz söndürürsünüz,

Ama yüreğinizde hiçbiri sönmez.

Kilit döner, merdivenler boşalır;

Sizin adımlarınız kalır binada,

Ta ki sabah yeniden dolsun,

Çocuk sesleriyle, sizin gülüşünüzle.