Yaşam veya Korkuların Tekrarı

Nihayet korkularla çıkıldı yola

kızıla efkarlandı bütün

dişilin bakir utancı

gerdek gecelerinin düş tarlalarında

dilenip duruyordu bir şevval sancı.

Kasvetli yarasaların mükerrer yasıydı

mağarada oyalayan zamanı

ve yabayla aktarıp

aç harmanların gelin teli samanını

çocukların cazgır rüyalarına

ekmek taşıyordu baba.

Yeminlerle kuşanıp

şuh şafkını kalıcı yıldızların

hicap duymadan

zamane yanılgılar yangınlarından

alacakaranlıklarda yürüyorlardı

harabeler üzerinde baykuş sesleriyle.

Gitmeler değil

dönüşler beter olur diyordu baba

şükranla kutsayıp taşı toprağı, ağacı,suyu

gizemli duaların şevkiyle yürüyorlardı

mahrem kıyılarında istisnasız günahların

umursamadan tekrarını tekrarın.

Oysa korkularla çıkılmıştı yola...

Galip Sertel