Bir Kış Bozgunu

bir İsa'dan mı önce

bir İsa'dan mı çoook sonra

bir kalubelâdır burası bir Tuna yalısı

bir zamandır evrilmiş bir yüzkarası

bu bir kış bozgunu

ve sen bir âdemoğlu

bir hava ki sıfırın altı onaltı

köyü sarmiş birebir kâfirin hınzırım tankları

çaresizdir üzgündür bir köy halkı

ve sen bir âdemoğlu

bir orman bekçisi Salih Korucu

uykusuz bir koca hacıyatmaz

ormanda bir tilki kadar kurnaz

bir dem

bir kıdem demli demli

bir bir döküyorsun kara kara kar üstüne

bir kar kadar beyaz

bir kar kadar saf saf bildiklerini...

"Komşular,diyorsun, bir beni işidin

burası bir köy meydanı komşular

unutmayın ki ben bir birim

ezanla verilmiş bir adım var

siz, siz olun gene bir bir

bir benden duymuş olmayın

bir Salih Korucu dedi demeyin sakın

bu bir kyım

ağacın bile bir adı değişmez böyle rastgele

çün Tanrı "Kün"dedi ,yarattı ağacı bir adı ile"

ve bakire eller bir bir çırılçıplak

bakire göklerde birebir çoğalıyor ulak ulak

bir ağıttır şimdi kiliseden gelen çifte çan sesi

bir bir gönüllerde gurur boyun eğmiş birebir

sürgünlerde bir ezanlar nağmesi

gümüş kakmalı bir haç

gelmiş oturmuş birebir

birebir oturmuş dal yeşil gözlere haraç meraç

bu bir kış bozgunu ve sen bir âdemoğlu

delik deşik bir karlı gece kan ter içinde

bir soykırımı sırıtıyor haince birtakım tanklar içinde...

Galip Sertel