Yarım Kalmış Akşamüstü Şiirleri-9

Televizyondaki reklamları ezberlemiş oğlum Kadir

"Şaka değil taka"

"Bana bozuk para ver babacığım

Alacağım bir çikolata daha"

Ben duygu yüklü bir şairim

Her şeyim varsın çocuğumun olsun

Ama biraz daha vuruyor yokluk denilen o gerçek başıma

Deliliğim tutuyor

Saçmasapan isyanlar dökülüyor dudaklarımdan

Yumruklarımı sıkıyorum

Ezilen yürekte kuraklığı yaşıyor mevsim

Ve ben kendime geliyorum kan gölü gözlerimde...

Duymasam da bana söylediğin o mutluluk şarkılarını

Bir sabahlığına da olsa günaydınlaşamasak

Gidemesek de tıkanan yolun öbür ucuna

Okşayamasak da Tanrı'nın bize vereceği çocukları

Biz böyle sevi köprüleri kurarak uzaktan uzağa

Yaşayacağız sonsuza dek üniversitelim

Yirmidört saati birlikte soluk-soluk...

Yarın gün başka olacak

Ak düşüncelerle tutacağım sabahın elini

Beklediğim güneş beni aldatmayacak

Göz kırpacağım mavi dünyanın kızına

Karanlık tünellerde işim olmayacak gayrı

Acıları çoktan yitirmiş olacağım

Ve atılacağım kollarına sevgilimin...

Kokusu saçlarına sinmiş memleketimin

Ellerin içtiğim yayla suları gibi soğuk ve güzel

Özlemlerimi görüyorum gözlerinde senin

Köyden gelip gurbetime merhaba diyen kız

Sen umudumun sığınağı

Sevgiler örüyor parmakların şimdi

Şiirleşen yürüyüşleri kuşanıyor sokaklar

Seni karşılyor İstanbul

Güzelleşiyor yedi tepeli şehir...

Bu gece anılar okyanusundayım anneciğim

Berrak sular kadar kadar derin sevgilerimi sunuyorum

Kutsal adın dudaklarımda zincire vurulu

Çoktan öldü bayram sevinci çocukluğum

İsyankarlığım büyüyor deli fırtınalı denizlerde

Öksüz çocuklar gibi bükük boynum...

Para büyüklüğünde de olsa

Bulut yok gökyüzünde.

Görüyorsun

Kocaman boşluklarda maviler koşuyor.

Bu gün benim doğum günüm diyorsun

Hayır elleri yalnızlık görmemiş kız hayır

O gün ilk kez entari alıp giyindirmiştim mutluluğu bacıma

O gün Esat işe girmenin heyecanındaydı

O gün savaşlar vardı

Ölüm-kalım savaşı...

O gün açlar-toklar vardı

O gün insanlar karmakarışık yaşantılardaydı

Bu gün benim doğum günüm deme

Bunca insanların hakkını yeme

O gün hepimizin günüydü...

Acılı...Özlemli...

Ve de kederli...

29.11.1984

4.Levent/İstanbul