Seni Yitirmeden...

Çok şükür

Bu günlere geldim seni yitirmeden.

İlk çocuğum gibi sakladım kanatlarımın altnda

Kazalar geçirdim,ölüm tehlikeleri...

Kan gölüyken içim

Bir seni kanatmadım.

Ellerim eksik uzandı sabah güneşllerine

İşsizliğimden dalı bile kıpırdamadı kaldırım ağaçlarının

İnadına beni çiğneyerek geçti dışımdaki yaşantılar

Koparmak istediler seni benden

Göremediler bir yerinde saklı olduğunu yüreğimin...

Seninle yeni aydınlıkların sabahına girdim

Mısır başaklarında güzelleşti gözlerin

Ellerin hasret içerikli sevdalarla yüklü

Tuttum acıların ruhunu bir-bir ezerek

Yüreklerimiz birleşti yeni bir dünyaya...

Seni yitirmeden geldiğim nefeslere şükürler olsun

Kan-ter içinde olsak da

Yuvalanmış sevdalarmız

Bedeninde her bir çiçeğin...

Biz gayrı yaşayacağız

Yaşanmamış günlerinde sabahın...

24 Ekim 2010

Gebze

Esat KURT