Yar Doğumlu Şehire..

sahilliğin kıyılarına sığındığım zaman

siz benzerlerimi şaha kaldırın…

yokluğuma değsin herzen tacında saçların

kiralık yıldızlar, Üstsüz kubbe susuşlarım

kıyı kıyafetli karartı kandırmıyor beni

ağlamaklı sancının ellerinden alıyorum seni

ahşap tıkırtılarına sarılan, ilmikli sen tortu

aykırı yaşamışlığım

ey…

ahali, aşk ırkı yalnızlık göçüğünden göçe kalkıyor

şimdi

üç gece, üç yangın, aynı sokak öylesine aksak

dağınıksak, sahilliğimize dargınsak

üşümez mi nisan, yağmurları elinden alınırsa

küsüşmez mi insan ,yar hali ellerinden çalınırsa

bir sus sokumu dilimde perişan

dut dilinde ay kuşan, serpilsin gözlerin

ezberimin heybesinde, seyr u nefes

ahzımın huysuzları utku nurken, uykularla

ve ağzımın kayışı gerildikçe

sana benzeyen her şey ağlaşıp, bağdaşıyor ömrümle

bir ebabil tüyü çaldım, göğsümde kıya mı oyuklar

sarkıyor kirpiklerimden kayalıklar

cehennemin yavruları patlıyor gözlerimde

ne ebabil saldırısı ne şeytani ebe doğumu

gümüşünü şer den bu yana saklayan hurafe

sustur ebeyi, benzerlerim tahtı tırmalarken

ser seni, çelme takılmış rüzgarın mağduru

kirkit kıyılıklarım, hoyratça savuruyor dağ kırıntılarımı

sıkıştırılıyorum mah senine, yıllık şarabidir özlemim

leş bağlı düğümlerin, sendelerken secdede

en afili kursaklı ecnebi, şahadetimde diz kır

sağ halim üşürken

solumdan mı düştün yine sen …

sahilliğim, kıyılarına sığmadığı zaman

perçinli hasadı kaldırın tenimden

yar kokulu bahara salın beni

akıntılarımdan geçtiğin de zaman

kalıbımın yağmacılarına seslenin

şahtan müsaadeyle

yar doğumlu şehirlere, çekip gömün beni…

şimo

sinan şeker