Küsme

eğme yüzün

gelebilmek adına susuyorum

aslınca boyumdan büyük pencerelere bakardım

karanlık küfrüne esirgerse telaş etme

artık seninde yoldaşındır geceler

susma perçemini indir inci gözlerine

al beni kanadının ardına

tut devir beni tene

birazda sende çürüyeyim

al aklımı giy üstüne

sütüne bulanan girdap

saklama heveslerimi

ak ve akıtarak

şimdi tenhalara pencereler aç

üşüyene kadar içinin çürüğü

gelse de zebani selamımı söyle

kaç vakit ki ahbabımdır

şadırvan göl mavisi ırağı

atışlarını sayısız yankıma sakla

dağlarsa kayalıklı soluğum

içimin kan atarını kanat hiç hiç de

küsme

şimdi sürünen değnekli rüzgâr

ürkütmesin seni in kıvrımına değince

söyle ki üstadına gelmesin

vebayı kentimin kuşları soluyor

ey sandığımın kilidi irkilme

aç ceplerinin göğünü

adı konmamış yağmurlar sal

yıkansın kendiliğine küs benliğim

dark eder ya aniden zaman

fazlalığımı yola koyar kış virgülü eksik

kirpiklerine çıkıp haykırsam ferine feryadımı

nasıl yazılacak baharlar şimdi küsersen

eğer ki yıkanamayacaksam baharlarında

kol verip yaradan dan gelene senden gitmeliyim

şimo

sinan şeker