Düşür Beni

Tan riya veda

Kın/alandı… Güvercin

Göçük nasır tenhası kırmızıdan hasret

Lokman şifa ayaklarındaki ikna

Kir/alandı… Sömürgecin

Zikrinden yarenlerine sarmaşık düğümü karmaşık

Konak altındaki gömü

Zil zılgıt can artığı

Çan

Duyulan

Esir ten, neden?

Sorgu sual kalan/dım

Cevap yalan/dım…

Sen

Haykır ezberi

Ferik(roj)

Emsal etiket savrul diyor düş

El ema soluk yol uzuyor üşüşme diyor şişş

Başlangıcın tercihine sıvanınca elleri

Kubbenin sancısı alınıyordu

Yağmur ebe damlatıyordu doğumunu

Kızıl tabakada ardına su

Geri geleceğini bildiği halde umut

İnsan doğdu, doğrulanamadı

Terhini kırdı

Kırıldı lisan yalandı insan…

Bir vaktin ertelendiği yer

Narin bir soluk arş eleniyor solgunluğunda

Akı bi diyetin mecburi soluğu

Sur diplerinde ellerinden kamçıyla secdeleşiyor

Üşüyor ürküyor yeni doğumlar

Ya yâr

Seni benim için doğursan ya

Seni benim için büyütsen ya

Ey makamı ehliye daracığında terbiye

İncilliği terki lâl

Sagu işyar işara fani

Kabullen… Artık

Aşra, arşa beşikten düş rahmine toprağın

Kırık kol kulluk sonu veda

Azap ceza şükrü ilan ne fayda

Alınıyor ten terde darp sema rab

Tohum narçiçeği salgıla beni

Algıla teşhiri

Yoksan eğer

Rahminde boğ düşür beni

Mercimek taneliği soluğumda üz beni

Dokunmadan bana terkine sür beni

Al rahmine doğurmadan düşür beni…

şimo

Sinan şeker