Uzun Hava

Dağların şarkısını söylüyorum

Günlerden sabah

Ülkelerden yalnızlık

Elimde acemi bir karanfil

Sıcak özlemlere bastırıyorum

Ölümün ikindisine uçuşan güvercinler

Tutuşturuyor çobançiçeği sevdalarını

Saçların şarap kokuyor ellerim tütün

Avuç avuç alıç topluyor karanlık gözlerin

Sessiz suskun yorgun

Bu kimin duvarları bu kimin

Penceresiz ışıksız soluksuz

Bu bağrımıza çöken çeki taşı

Bu balçık karası bu korku bu bizi ezen

Ben bu dilin oğluyum bu köylü dilin

Toprağın üstüne oturmuşum

Hayat deli yağmurlarda taşkın sularda

Yıkımlarda yeşeriyor gibi

Sırtımı bir ağaca dayıyorum

Ağaç kıpır kıpır toprak coşkulu

Ben hüzünlü bir şarkı söylüyorum

Hüzünlü