Ufkunda Mavi Bulutların Uçuştuğu Dağ

Ufkunda mavi bulutların uçuştuğu dağ,

Büyülü göklerinde sesler dyduğum Aden,

Avucumda dört kollu nehrin verdiği maden,

Üstümde yemişleri alnıma değen Tuba.

Müthiş dünyasıyla, uykuma girdiği yer..

Gülümsüyor mavi bir at ışığında kamış.

Göllerin şekli dolu derinliğine dalmış

Vuslatın havasını çevreleyen iğdeler.

Suların aydınlığında saadetten bir iz:

dallardan süzülen kayığından bu hoş insan,

Omuzuna değen arzu dolu dudakları kan.

Artık bir cennete bağlı bütün günlerimiz.

Artık ışıkla dolu billur bir kadeh gibi,

En güzel şeytanın elinde tutuğu gurup;

Akşamlar ağzımda harkulade bir sürüp

Ve başımda geceler yeşil bir deniz gibi.

Ufkumda mavi bulutların uçuştuğu dağ

Ve nebati bir âlemde duyulan ilk hece,

Bir sesin aydınlattığı yalan dolu gece

Ve dumanlı bir sabah serinliği ormanda.

Ne ondan itidal, ne benden günahkar hali

Ruhları bir kuş gibi avare kılan uyku.

Dağılan içimde her zaman o baygın koku,

Lezzeti dudağımda buğulaşan şeftali.