Akşamla Bak Yine Gül Rengi Buhurdan

Akşamla bak yine gül rengi buhurdan

Bin bir hülyaya açık penceremin camında.

Sükût örüp bu sıcak sonbahar akşamında

Bir alem doğdu yine giden günün ardından.

Sardı o her akşamki sessizlik yokuşları,

Bir alem doğdu yine giden günle beraber;

Geldi medar ellerinden beklediğim haber

Baş çiviltiya canevimin kuşları.

Gördüm giden günün ardından sulara dalan

Gözlerin yeni bir dünyaya açıldığını,

Bir üstuva alemine yaklaşıldığını,

Bu akşam kuşlarının ufuktan koptugu an.

Kuruldu bir alem hergünkü dünyamdan uzak,

Kaybolduğum düsünceye ve kendime yakın.

Kuşlar.. dizi dizi kuşlar.. kuşlar akın akın..

Rüyam benden bu akşam ve ben rüyamdan uzak...