Tebeşir Tozu

Saçınızdaki beyazı bilirim,

Yaş değil, tebeşir tozu o;

Kolunuzun yenine konduğunda,

Bir dersin en dürüst nişanı.

Tahtada bir cümle, bir şekil, bir yol,

Silinir gider her zil çaldığında;

Ama gönlümüze çizdiğiniz çizgi,

Ne silgiler silebilir, ne yıllar.

Teneffüste tozdan küçük bir bulut,

Işıkta usulca dans eder;

O zaman anlardım: öğretmek,

Tozun içinde ışık saçmakmış.

Bir gün o toz bulutu dağılır,

Sınıflar biter, yıllar geçer;

Ama tebeşirle değil yürekle,

Yazılanlar hep kalır.