Şiir’ullah

Ne hale koymuşlar seni

Misal-i nobran kılmışlar

Bizi senden koparıp da

Haşa çok yaban kılmışlar

Alnımıza yazan yazı

Çoğu gamlı mutlu bazı

Kılınan sünneti farzı

Anbean sayan kılmışlar

Bir gün onu yaratıp da

Ademoğluna salıp da

Elin kolun bağlayıp da

“İblis el aman! ” kılmışlar

Esirgeyip bağışlarken

Çaresize bir umarken

Derde düşeni duyarken

Bir zalim düşman kılmışlar

Saymış nafile yasayı

Dokuz ay on gün tasayı

Gerçek eyleyip kıssayı

“Mesih bu Baban! ” kılmışlar

Senden sadr olan cismin

Cümle can varlık resmin

Doksan dokuz imiş ismin

Şimdi bir “Türban” kılmışlar

Ne günahmış ne de kusur

İnsan rüyasında mahsur

Kim imiş Hallacı Mansur

El pençe divan kılmışlar

Eminim özün sevgidir

Senden bize bir vergidir

Sözüm softaya yergidir

Şükür anlayan kılmışlar

Bilmez ki kılanlar özü

Yalanlarla bağlı gözü

Ozan diyemez son sözü

Ayanı beyan kılmışlar

Turgay Bahtiyar