Şiir Dediğim

Şiir dediğim

nar taneli bir tan yeri

uç vermiş Tüterkaya üstünde

sihirli bir heybetle

ha ağardı

ha ağaracak...

Şiir dediğim

toprağa düşmüş tohumun endişesi

sayılarla büyüyen çocuklara adak

şuh bir azametle

ha çatladı

ha çatlayacak...

Şiir dediğim şu bizim sıra dağlar

oturmuşlar memleketler güzeline

mağrur tepeleri yağmurlu bulutlara

bir barışçı istekle

ha dokundu

ha dokunacak...

Şiir dediğim

Köroğlu'nun kından çıkmış kılıcı

çakır gözlü dağ çiçeği

diz çöküp kaynaktan içtiğim su

veya bir iki dilim ekmek

Dobruca'da

ihtiyar babamın gönülsüz sofrasında...

Galip Sertel