Sessiz Dağın Eteklerinde

Baba kelimesi ağır bir kaya gibi oturur dilime,

Sessiz sevgi denen o koca dağın gölgesinde büyüdüm ben,

Koruyucu kolların her fırtınada siper oldu korkularıma,

Babalık nedir bilmem ama senin omuzlarında taşıdığın yükü gördüm,

Aile reisi denen o kutsal makamda oturdun sen sessizce gururla,

Güç kelimesi sende bir mana buldu, bende derin bir anlam,

Rehber oldun karanlık yollarımda, elinle tuttun beni sımsıkı.

Gözlerindeki derinlikler bir okyanustu benim için daima,

Sesin gök gürültüsü gibi yankılanır hâlâ kulaklarımda,

Güçlü ellerin toprağı işler gibi işledi bizim geleceğimizi,

Sessiz sevgi denizinde boğuldukça anladım seni ey baba,

Bir bakışın yetti bana, bin söz yerine geçti anlamında,

Koruyucu meleğim oldun sen bu fani dünyada bana,

Baba kelimesi sende kutsallaştı, kutsiyet buldu yüreğimde.

Omuzlarında taşıdığın dünya ağır, ama sesin çıkmadı hiç,

Aile reisi olmak kolay değil, bunu biliyorum artık ben de,

Sessizce dökülen terinle sulanan bir bahçeydik biz çocuklar,

Güç sende bir tevazu oldu, bir alçakgönüllülük, bir incelik,

Ellerin nasırlı ama benim için en yumuşak yuvaydı bu dünya,

Rehber oldun, yol gösterdin, sessizce arkamdan baktın hep,

Baba, sessiz dağın gölgesinde huzur buluyorum yüreğimde.

Sessiz sevgi dedikleri şey sensin bana,

Konuşmadan anlatan, bakmadan gören sensin,

Baba kelimesi sende anlam buldu, mana buldu,

Ellerin nasırlı ama gönlün yumuşak,

Sessizliğinde bin söz saklı, bin mana,

Koruyucu kolların her zaman açık bana,

Sessiz dağın eteklerinde büyüdüm ben.

Gece yarısı uyanan korkularımda,

Yanımda buldum seni, sessizce beklerdin,

Baba, güç sende bir tevazu oldu bana,

Alçakgönüllülüğünle örnek oldun,

Aile reisi, koruyucu, sessiz sevgi,

Omuzlarında taşıdığın yük ağır,

Ama hiç şikâyet etmedin, etmezsin.

Baba, sessiz dağın eteklerinde,

Gölgen altında huzur buldum ben,

Sessiz sevginle büyüdüm, güçlendim,

Koruyucu kolların benim siperim,

Baba kelimesi sende kutsiyet buldu,

Sonsuz şükran borçluyum sana,

Sessiz dağın gölgesinde kalbimdesin.