Sessiz Çığlık

Viran olmuş şehirler vardı

Kalbimin kırık köşelerinde

Oyuncağı alınmış çocuklar ağlardı

Hüzün yağardı geceleri yağmurun yerine

Hasret yüklü trenler geçerdi gönül kapımdan

Rayların,ayrılık türküsü tırmalardı kulağımı

El değmemiş özlemler taşıdı vagonlar

Gecenin,doğum sancısı tutardı,

Doğacak şafağa

Yıldızlara mahyalar gererdim

Seni seviyorum yazılı

Utanmışçasına kızarırdı ay dedenin yanakları

Ne bileyim! ... belki de kıskanırdı bizi

Denize düşen yakamoza çizerdim hayalini

Dalgalar dağıtırdı saçlarını

Vee... yine gözlerin alır götürürdü beni uzaklara

İçim titrerdi ellerinin sıcaklığından

Kör bir sandalda asılırdım mazinin küreklerine

Yaşanmamış çocukluğumun

çalınmış hatıraların

Rıhtımına doğru

Bırakırdım,sevdiklerimi bir bir geride,

Oysa... farkında olmadan,

Yüreğime akardı göz yaşlarım

Yosun yeşili hayallerim,kararırdı birden

Yorulurdu duaya kalkan ellerim

Küserdim, güneşimi saklayan buluta

Onun haberi olmasa da

Mahşerin kalabalığı yığılırdı yüreğime

Her biri bir parçamı koparır

Bir hüzün bırakırdı yerine

Sevgi dilendiğim kapılar,

Kapanırdı...

kapanırdı suratıma çarpılırcasına

Sarhoş ederdi beni

yudum yudum içtiğim acılar

Vee.. beni duy masada

Sessiz çığlıklarla

Seslenirdim sevdiğime

Bırakmasın... bırakması.. beni diye

Gelsin diye bir gece ansızın

Bir sevgi tohumu eksin kalbime

Yada,koparsın onu yerinden alsın

Bedenim toprağa kalsın

Çekip gitsin ardına bakmadan

İstemem ne bir damla gözyaşı

Ne de bir buruk çiçek

Bana... beni seven ölümüne sevdalım yeter! .

Mehmet GENÇSOY