Gece Gülüşlüm

Adına ağıt adına tütkü yaktım

Her kez dinledide bir sen duymadın

Karanlığın gözüne bir kirbit çaldım

Her yanım yaralı melhem olmadın

Ben bu kahpe şehirde bir değil bin ölmüşüm

Ağlama yalnızlığına ağlama gece gülüşlüm

Dört duvar ardına mahkum oldu gözlerim

Gecelerin yalnızlığı gündüze nikahlandı

Beni ayakta tutan kalbe inen sözlerin

Sabrım bitmek üzere yüreğim ayaklandı

Ben bu kahpe şehirde bir değil bin ölmüşüm

Ağlma yalnızlığına ağlama gece gülüşlüm

Mutluluğun için adanan kurban olsam

Solgun gözlerinden yeter ki yaş düşmesin

Sana gelen yolda mavzrlerle vurulsam

Mühim değil ki kimseler sevdamı bilmesin

Ben bu kahpe şehirde bir değil binölmüşüm

Ağlama yalnızlığına ağlama gece gülüşlüm

Tel tel düşüyorken saçlarımdan siyahlar

Senden gayrısını görmedi bu gözlerim

Göğsümü siper ettim ateşlensin silahlar

Yeter ki senden olsun kurşun dolsun dizlerim

Be bu kahpe şehirde bir deiğil bin ölmüşüm

Ağlama yalnızlığına ağlama gece gülüşlüm

Mehmet GENÇSOY