Penceresiz Sokak

Çaldı günaydın kamaştırmasından

sokakların penceresizliğini

Kapılar yaparak çocukların yaz yağmuru bakışına

Zaman taşlayan Blu Jean kahkahası birdirbir oynuyordu

büyük dünya sorunlarıyla

Bir parçalayan vardı sırça muhabbet balonlarını

Ve ’Şerefe’ kırıkları kesiyordu sokağa sarkan şarkıların parmaklarını

Taze asfalt kıvamındadır hüzün

örter simitçi tezgahını

Akreple yelkovanın yolu

çıksa çıksa kendine çıkar

Şöyle bir uğramaklı anların

kötürüm duraklarında göz kırpmak yasaklıdır

Musalla taşında Kürdili sitemkar ıslıklar sırt ağrısı

Çocukların kağıt hüzünleriyle kurulanırken gözler

kimlik arayışları titrer

Çatık kaş merkezi kaş arası terli kadınların karanfil hızmasına

bir öpümlük yerdedir

Yine de

derin bir iç geçirip

Dışına kapanık düşlerden

dilim ikamı akıl ederiz

terkisinde ah taşıyan sokaklara

Turgay Bahtiyar