Özlem

Rüzgar bazen uyanır da uykusundan

kapıma yaslanır yağmurla sırılsıklam

acelesi varmış gibi bir yerlere

saçak altında ha bire

coşar durur deli divane...

Zerdali dalında yaprak

çırılçıplak

mest olamamış su ile

geç kalırmış gibi bir yerlere

dellenir durur avare avare...

O an

arınmışım gibi günahlarımdan

bir od sultan-i yegah kopar da dudaktan

nar yüklü bahçelere nur ile dökülür durur...

Ve çok ötelerde

ebemkuşağının göründüğü yerde

aşmak istercesine bir uzunca yolu

çocukluğum koşar durur deli dolu...