Kariye

Teninde doğum fırtınaları

Gölgesi durgun suda uyuyor ulu çınar

Uzak umutlar süzülüyor usundan

Prizmasından tarih geçiyor

Gün güle değiyor hüznünün gergefinde

Gamdan örülmüş bir tülün ardında elin

Süt ve gümüş sim ve ipek

Tutuşuyor özlemin penceresinde

Bin yıl ötelerden bakıyormuş gibisin

Altın demir ve kobalt pırıltısıyla

Derin lacivert bir göğe yükseliyor

Sunakları ellerinde binlerce esin

Bak bu sensin billur ışığı sesin

Bu senin giysilerin kıvrımlarıyla susan

Sanki biz kariyede bir mozaik bahçesiyiz

Buhurdan ve şamdan ve tütsü ve ayin olan